အေကာင္းျမင္၀ါဒီ ဘဖိုးနီ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာမွာ ဘဖိုးနီဆိုတာရွိတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထြက္ေပမယ့္ ေတြ႕သမွ်စာ အကုန္ဖတ္ေတာ့ ဗဟုသုတႂကြယ္ၿပီး ေလာကီ၊ ေလာကုတ္ ႀကိဳက္တာစမ္းလို႔ရတယ္။
“လူေတြအားလံုးအေပၚ အေကာင္းျမင္ၾကည့္သူတို႔နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ေလာဘ၊ ေဒါသစိတ္ေတြမျဖစ္ေတာ့ဘူး” ဒါကေတာ့ ဘဖိုးနီရဲ႕အၿမဲေျပာေနက်လက္ သံုးစကား။
ဘဖိုးနီေလာက္ အေကာင္းျမင္ တတ္တဲ့ လူရြာထဲမွာ မရွိသ ေလာက္ရွားတယ္။ တစ္ေန႔မွာေပါ့ ဘဖိုးနီ ပဲခင္းထဲ ႏြားေတြဆင္းစားသြား တာျမင္လိုက္ရတဲ့သူေတြက လာေျပာေတာ့ “ပဲပင္သန္လို႔ အညြန္႔ေတြ တမင္တကာေတာင္ ခူးခ်က္ရေသးတာ။ ႏြား ေတြ စားသြားေတာ့ ကုသိုလ္လည္းရ၊ အပင္လည္းလွတာေပါ့ကြာ”လို႔ေျပာ လႊတ္လိုက္တယ္။
ဘဖိုးနီမွာ ေခ်ာေခ်ာလွလွ ေအးၾကည္မဆိုတဲ့ သမီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိေနလာသူဆိုေတာ့ အိေျႏၵႀကီးတယ္။ ေန႔ခင္းဘက္ သိပ္မထြက္ေတာ့ ညပိုင္းက်မွ ကာလသားတစ္သိုက္က ညဥ့္နက္သန္း ေကာင္အထိ ဠင္းတသံေတြနဲ႔ေလွ်ာက္ျပန္သံေပး၊ ဟစ္ေႂကြးသီဆို လူပ်ိဳ လွည့္ၾကတယ္။ ညစဥ္ညတိုင္းဆိုေတာ့လည္း ဒဏ္မခံႏိုင္ေတာ့ပဲပတ္၀န္း က်င္ကလူေတြ ဘဖိုးနီဆီလာၿပီး “ဘဖိုးနီ ဒီေကာင္ေတြ ဒီေလာက္ ေသာင္းက်န္းေနတာ ထြက္ေျပာဦးေလ” လို႔ေျပာေတာ့ “ဘာေျပာစရာလိုလည္းကြာ၊ အပ်ိဳရွိလို႔လူပ်ိဳလွည့္တာပဲ၊ ညဥ့္နက္သန္း ေကာင္ထိ ဒီေကာင္ေတြေနေပးေတာ့ ငါတို႔ပတ္၀န္းက်င္ မီးေရးထင္းေရး သူခိုးေရးေတြ စိတ္ခ်ရတာေပါ့”တဲ့။
ပခုကၠဴနယ္ဘက္က ရြာကို ေစာင္၊ ဖ်င္ၾကမ္းထည္ေတြ လာေရာင္းတဲ့ ကုန္ သည္ဦးဖိုးႂကြယ္နဲ႔ ဘဖိုးနီတို႔ တစ္စထက္တစ္စ ခင္မင္ရင္းႏွီးလာလိုက္ၾက တာ ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာေတြလိုကိုျဖစ္လို႔။တစ္ခါတစ္ေလညအိပ္ညေနလခ်ီၿပီး ေတာင္ ၾကာလိုက္ေသး။
ဒီလိုနဲ႔တစ္ေန႔မွာ အိုးခ်င္းထားေတာ့ အိုးခ်င္းထိ သြားတဲ့ဘဖိုးနီရဲ႕မိန္းမေဒၚသိန္းလွကိုဦးဖိုးႂကြယ္ကသုတ္ေျပးပါေလေရာ။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို သည္းမခံႏိုင္တဲ့ ရြာသားေတြက ရဲစခန္းတိုင္ဘို႔ ဘဖိုးနီ ကိုေျပာေတာ့ “တိုင္မေနေတာ့ပါဘူးကြာ။ ငါ့ရင္မကြဲရေအာင္ငါ့သမီးႏုႏုထြတ္ထြတ္ေလး ကို ခ်န္ထားခဲ့ၿပီး အဖြားႀကီးကိုပဲဆြဲသြားတာ ဒီေကာင့္ကိုေက်းဇူးေတာင္ တင္ရဦးမွာကြ”လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ရြာသားေတြကိုယ့္နဖူးကိုယ္လက္နဲ႔ ႐ိုက္ၿပီးထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ ႀကံဖန္ေက်းဇူးတင္လိုက္တဲ့ ဘဖိုးနီရဲ႕ အေကာင္းျမင္လိုက္ပံုမ်ားကေတာ့ အံ့ေရာဗ်ာ။
ကိုဆန္းႀကီး
ျမဴႏွင္း(ေအးရိပ္ျငိမ္)
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar